(EX)KANKERPATIËNTEN

Het krijgen van kanker betekent meestal een dramatische verandering in je leven, die voelbaar is op lichamelijk, psychisch en sociaal vlak. Je fundamentele gevoelens van veiligheid en zekerheid worden aangetast. Verbijstering, paniek, verdriet, machteloosheid en woede zijn dan ook normale reacties.

Veel ex-kankerpatiënten beseffen pas wat hen is overkomen als ze kankervrij zijn verklaard. Het overlevingsmechanisme, wat er voor gezorgd heeft dat je overeind bent gebleven tijdens de behandeling, kan dus uitgezet worden. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Terwijl je omgeving opgelucht doorgaat met het dagelijkse leven wordt jij opeens geconfronteerd met allerlei gevoelens die erg overweldigend kunnen zijn.

Ik bied je de mogelijk aan om samen met mij in jouw tempo te bekijken wat er bij jou van binnen leeft aan gedachten en gevoelens. Pas als het onzichtbare zichtbaar is en het onvoelbare voelbaar, kun je bekijken wat er nodig is om weer te kunnen genieten van het leven.

Beeldende expressie kan daarbij een medium zijn voor het irrationele, vaak nog onzegbare en onbegrijpelijke. Dit medium helpt bij de verwerking van kanker doordat het de mogelijkheid biedt om moeilijkheden en uitdagingen op een krachtige manier, zonder woorden, tot uiting te brengen. Het kan heel verrassend werken, want vaak kom je op een diepere laag uit dan met een gesprek. Daarnaast wordt je lichaam door beeldende expressie een actieve medestander en het geeft je instrumenten in handen om zelf iets te doen. ‘Kunstzinnige aanleg’ is beslist niet nodig!

NAASTEN

Kanker heeft ook een enorme impact op de directe omgeving van patiënten, die niet onderschat mag worden. Ook naasten krijgen vaak te maken met gevoelens als onzekerheid, angst, machteloosheid, woede en teleurstelling. Ook kunnen verandering als extra huishoudelijke taken, bezoeken aan het ziekenhuis en veel meer aanloop en telefoontjes thuis voor moeilijkheden zorgen.

KINDEREN

Vaak denken we dat het wel goed gaat met de kinderen in moeilijke situaties. Echter kinderen hebben een soort voelsprieten waarmee ze feilloos voelen dat er iets aan de hand is in huis. En als hen niet verteld wordt wat er aan de hand is dan gaan kinderen invullen. Hun fantasie gaat met wat ze hebben opgepikt aan de haal en dat kan behoorlijk heftig zijn.

Het is dan ook beter dat een kind te horen krijgt wat er aan de hand is en wel van jou als ouder en niet op school, van een vriendje of de buurvrouw. Vertel ze hoe ernstig het is, wat dit betekent en wat de gevolgen zijn. Hou het simpel, maar vertel ze wél de waarheid.

Hoe lastig het is om als ouder een kind te vertellen dat je een ernstige ziekte hebt, zo moeilijk en ingewikkeld is het voor een kind om te praten met een ouder die verdrietig is. Kinderen willen namelijk dol graag hun ouders gelukkig zien. Praten met iemand die minder dierbaar is kan dan een uitkomst zijn. Daarbij hebben Kinderen specifieke aandacht nodig. Beeldende expressie is daar erg geschikt voor. Daar waar kinderen verbaal nog niet zo sterk zijn, laten ze dat wat nog niet in woorden is uit te drukken, duidelijk zien in een tekening.